Reklama
  • Wtorek, 24 lutego 2015 (10:05)

    Grzybica u cukrzyka

Leczenie jest długotrwałe. Wymaga wyrównania poziomu cukru we krwi oraz stosowania maści i leków doustnych.

Reklama

Niedawno do mojego gabinetu zgłosiła się pani Renata (45), która od 10 lat leczy się na cukrzycę i bierze insulinę.

Problemem, z którym się boryka, są często nawracające grzybice. Na stopach miała zaczerwienienia i pęknięcia skóry między palcami. Skarżyła się też na swędzenie.

Zapisałam jej leki do stosowania miejscowego i doustne oraz zleciłam kontrolę za dwa tygodnie.

Grzybica to choroba skóry wywoływana przez grzyby

Można się nią zarazić przez korzystanie z basenu, toalet publicznych, wspólnych łazienek czy ręczników. Rozwojowi tej choroby sprzyja ciepło i wilgoć. Najczęściej atakuje ona skórę stóp lub błonę śluzową pochwy lub jamy ustnej.

Grzybica łatwo przenosi się na inne części ciała czy powierzchnie skóry. Trzeba bardzo uważać, by nie zaatakowała paznokci, bo leczenie tej postaci choroby jest najtrudniejsze.

Objawy grzybicy

Początkowo swędzenie i zaczerwienienie skóry, a następnie złuszczanie naskórka i pęcherzyki surowicze, wypełnione bezbarwnym płynem. Z miejsc chorobowo zmienionych może wydobywać się przykry zapach.

Do czynników zwiększających ryzyko zachorowania na grzybicę należy m.in. zażywanie pewnych rodzajów leków, np. kortykosteroidów czy antybiotyków o szerokim spektrum działania, a także niektóre choroby, m.in. cukrzyca.

Leczenie grzybicy u cukrzyków nie będzie skuteczne, jeśli nie nastąpi wyrównanie glikemii, czyli zapobieganie wahaniom poziomu cukru we krwi

U osób chorujących na cukrzycę grzybica stóp wiąże się też z większym ryzykiem rozwoju infekcji bakteryjnych (np. róży) niż u osób niechorujących na cukrzycę. Pęknięcie czy skaleczenie skóry otwiera wrota drobnoustrojom chorobotwórczym.

Grzybica stóp i paznokci zwiększa również ryzyko rozwoju stopy cukrzycowej. W przebiegu tej choroby powstają trudno gojące się rany. Jej przyczyną jest niedokrwienie tkanek na tle miażdżycowym, które niewłaściwie leczone prowadzi do martwicy, co może się skończyć amputacją nogi.

Grzybice, zwłaszcza gdy często nawracają, mogą być pierwszym objawem cukrzycy

Często jednak się zdarza, że nie są one prawidłowo rozpoznawane. Dlatego tylko oznaczenie poziomu glukozy we krwi pozwala trafnie ją zdiagnozować. Powtarzające się grzybice pochwy lub jamy ustnej powinny być więc sygnałem, by oznaczyć poziom glukozy we krwi – w pierwszej kolejności na czczo, a potem także po wypiciu roztworu glukozy i sprawdzić, czy nie chorujemy na cukrzycę.

Choroba ta spowodowana jest złym funkcjonowaniem trzustki i w rezultacie zaburzeniami wydzielania insuliny do krwi. Niesie to ze sobą ryzyko powikłań, takich jak retinopatia cukrzycowa (uszkodzenie naczyń krwionośnych siatkówki oka), neuropatia (uszkodzenie nerwów), stopa cukrzycowa albo miażdżyca i choroby układu sercowo-naczyniowego, a także zakażenia grzybicze.

Chociaż grzybicę w większości przypadków można zdiagnozować na podstawie wyraźnych zmian skórnych, zalecane jest także wykonanie badania mykologicznego.

Pozwala ono zidentyfikować gatunek grzybów wywołujących chorobę i dzięki temu dobrać skuteczne leczenie. Zależnie od lokalizacji grzybicy, pobiera się wydzielinę z pochwy, z jamy ustnej, bada fragmenty paznokcia, włosów, łuski naskórka. Leczenie grzybicy u osób chorych na cukrzycę jest długotrwałe.

Wymaga stosowania maści, przede wszystkich takich jak mikonazol, ekonazol, bifonazol, terbinafina, amorolfin,  cyklopiroksolamina na zmienione chorobowo miejsca, a także leków doustnych, jak np. terbinafina, itrakonazol, fluconazole. Są też tzw. grzybice inwazyjne, które występują tylko u osób z obniżoną odpornością np. u cukrzyków w przebiegu kwasicy ketonowej.

To powikłanie cukrzycy, w którym zamiast glukozy spalane są tłuszcze. Powoduje to produkcję ciał ketonowych i prowadzi to do mukormykozy, choroby, która atakuje narządy wewnętrzne i może zagrażać życiu.

Grzyby mogą wnikać też przez drogi oddechowe, powodując m.in. zapalenie zatok przynosowych, mukormykozę nosowo-mózgową, płuc, wątroby czy mózgu.

Warto wiedzieć

Osoby chore na cukrzycę mają tendencję do przesuszania się skóry. Dlatego powinny jeść dużo produktów zawierających kwasy tłuszczowe nienasycone, jak orzechy, oleje, ryby morskie, najlepiej tłuste.

Zawarty w nich zdrowy tłuszcz w postaci kwasów tłuszczowych omega-3 i omega-6 korzystnie wpływa na skład wydzieliny gruczołów łojowych. To sprawia, że skóra jest lepiej natłuszczona.

W zapobieganiu grzybicy pamiętajmy o właściwej diecie, higienie i pielęgnacji skóry.

Domowym sposobem. Gdy mamy grzybicę skóry, trzy razy dziennie róbmy okład z olejku herbacianego, który ma silne właściwości przeciwgrzybicze.

Można też zmieszać ten olejek z żelem aloesowym i taką mieszanką spryskiwać lub smarować stopy. Ważne, by nie wycierać resztek preparatu, ale poczekać, aż skóra sama go dokładnie wchłonie.

Kąpiele stóp. Przy grzybicy wystrzegajmy się ogrzewania stóp w saunie, przy kaloryferze czy za pomocą termofora.

Niewskazane jest też długie moczenie nóg w wodzie, bo to prowadzi do rozmoczenia naskórka i utraty jego właściwości ochronnych. Diabetycy nie powinni też stosować preparatów usuwających modzele czy odciski.

Warto zachować ostrożność przy pedikiurze: zawsze obcinamy paznokcie u nóg prosto. Najlepiej robić to bezpośrednio po myciu.

WAŻNE Lekarz rozpoznaje grzybicę po zmianach na skórze, ale gdy ma wątpliwości, może zlecić badanie mykologiczne na obecność grzybów.

Inne problemy ze skórą

Oprócz nadmiernej suchości skóry możemy mieć skłonność do świądu, złuszczeń, wyprysków i czyraków oraz zmniejszoną potliwość ciała. Skóra łatwiej też ulega podrażnieniom.

W cukrzycy typu 2 mogą występować również białe odbarwienia skóry tzw. bielactwo.

Przy cukrzycy typu 1 dodatkowo pojawiają się przebarwienia w postaci brązowych plamek oraz tzw. rumieniec cukrzycowy, ujawniający się na policzkach, czole, podudziach oraz stopach.

Nie pomagają wtedy żadne preparaty pielęgnacyjne – skóra blednie dopiero po wyrównaniu poziomu cukru we krwi.

Początkowe objawy grzybicy to zaczerwienienie i swędzenie skóry. Potem pojawiają się bezbarwne pęcherze.

Skąd ten problem?

Jeśli cukrzyca nie jest leczona, może powodować uszkodzenie naczyń i włókien nerwów obwodowych.

Skóra staje się sucha, ma tendencję do pękania, co otwiera drogę drobnoustrojom chorobotwórczym.

Zbyt wysoki poziom glukozy, który występuje nie tylko we krwi, lecz także w śluzie wytwarzanym w pochwie, w pocie i moczu, sprzyja namnażaniu się grzybów.

Cukrzyca wpływa negatywnie na mechanizmy obronne organizmu, w tym np. na fagocytozę, czyli proces, który polega na tym, że białe ciałka krwi (leukocyty) niszczą drobnoustroje chorobotwórcze tj. bakterie, wirusy, grzyby.

Brak wtedy wystarczającej ilości enzymów, które pomagają leukocytom wytwarzać wolne rodniki, niezbędne do zniszczenia grzyba.

Zdjęcie

/Arch./Wawa
/Arch./Wawa

Zobacz również

Twój komentarz może być pierwszy

Zapoznaj się z Regulaminem
Wypełnienie pól oznaczonych * jest obowiązkowe.